Verzamel per tekst 1 exemplarisch citaat \/ filmfragment van de auteur dat zijn standpunt het overtuigend vertegenwoordigt. Bevraag deze, verhoud je kritisch tot deze uitspraken.<\/p>\n
Maak een keuze voor 1 standpunt \/ citaat waartoe jij je wilt verhouden als ontwerper m.b.t. Design Thinking, denk daarbij na over de mogelijke rol daarvan\u00a0 in je eigen onderzoek. Verzamel argumenten en tegenargumenten uit de verschillende texten.<\/p>\n
Ik merk dat ik wel erg uitgebreid in ga op de opdracht. Het\u00a0ontbreekt me aan de behendigheid om snel tot een analyse te komen en daarop een antwoord op te formuleren. Het lukt me vooralsnog alleen maar door eerst een uittreksel te maken.<\/span><\/p>\n <\/p>\n Lucas Verweij is niet erg enthousiast over het alsmaar uitdijende\u00a0designveld. Design beperkt zich niet meer alleen tot interieur-, grafisch- of industrieel design, maar heeft zich uitgebreid naar het sociale veld, interactie en voedsel. ‘Met design thinking en service design heeft\u00a0de scope zich heeft uitgebreid naar processen, distributie, verkoop en organisatie.’<\/em> Volgens Verweij heeft dat een nivellerend effect op het begrip design terwijl we nog niet zo lang geleden discussies voerde wat wel of niet onder design viel. (Wat de relevantie van\u00a0dat laatste is wordt niet duidelijk)<\/span> Sociale kwesties zoals globalisering en individualisering vallen nu onder het ontwerpdomein’, <\/em>waarbij creativiteit aangevoerd wordt als\u00a0kernbegrip. Verweij merkt daarbij op\u00a0dat vroeger creativiteit een leuke eigenschap was, maar dat heden ten dagen in Europa veel geld gaat naar innovaties. Blijkbaar het enige waar we in uitblinken als het om wereldeconomie gaat. Hier\u00a0komt het stuk ter zake: naar Verweij’s smaak rusten er teveel verwachtingen op de schouders van ontwerpers en is het een kwestie van tijd voordat de bubble barst. Iedereen kan zich tenslotte ontwerper noemen omdat het geen beschermd beroep is, en het\u00a0beroepsveld ongebreideld groeit. <\/p>\n Het betoog van Nigel Cross gaat in eerste instantie over de ontwikkeling van\u00a0wat hij benoemt als\u00a0\u2018Designerly Ways of Knowing\u2019. Via de ‘design science decade’ in 1960, waarin technologieexpert Buckminister Fuller oproept tot een designwetenschapsrevolutie om menselijke, omgevingsgerichte \u00a0problemen te lijf te gaan<\/em>, naar de zeventiger jaren waarin Christopher Alexander en Christopher Jones, aanvankelijk aanhangers van deze gedachte, onder invloed van het hippietijdperk eind jaren zestig deze benadering even hardgrondig weer afzweren. Dit om aan te geven dat wetenschappelijke benadering van ontwerp al langer bestaat \u00a0(overigens overgevlogen uit Engeland) maar fluctueerde onder de heersende sociale ontwikkeling en modes. Tijdens The Design Research Society conferentie werd er gereflecteerd of wetenschap iets kon leren van design in plaats van andersom. Het zit in het DNA van\u00a0de kennisleer van ontwerp om\u00a0de logica van creativiteit en hypothetische innovatie te ontwikkelen. Wetenschappelijk ontwerp (Scientific Design):<\/strong> gebaseerd op de gedachte\u00a0dat modern industrieel ontwerp te complex werd voor alleen maar intu\u00eftieve methodes. Onder invloed van de technologische (materiaal, bouwkunst, design gebaseerd op gedragswetenschap ed) ontwikkelingen\u00a0was het een benadering om ‘wetenschap zichtbaar te maken’. Wetenschappelijk ontwerp refereert aan ge\u00efndustrialiseerde ontwerp \u2013\u00a0gekenmerkt door pre-industrieel, handwerk geori\u00ebnteerd ontwerp\u00a0gebaseerd op wetenschappelijke kennis dat gebruik maakt van zowel intu\u00eftieve als nonintu\u00eftieve ontwerpmethodes. Daarin\u00a0zocht het niet de controversie op maar was vooral een reflectie van de werkelijkheid op de ontwerppraktijk.<\/p>\n Ontwerpwetenschap (Design Science): ‘<\/strong>De\u00a0Ontwerpmethode’ (1965, ge\u00efntroduceerd door Buckminster Fuller) dat zich presenteert als een coherent, gerationaliseerde methode, zoals\u00a0je verwacht van een wetenschappelijke methode. The International Society for Design Science (met aan de wieg Hubka en Eder) hebben het over een systematisch design\u00a0‘het herkennen van ontwerpwetten en hun activiteiten, en het ontwikkelen van regels<\/em>‘. Waarbij Hubka en Eder het wat breder zien door\u00a0ook de ‘informatie komende uit de natuurwetenschap’ erin te betrekken. Het gaat dus verder dan ‘wetenschappelijk ontwerp’ door kennis over systematiek \u00a0in het ontwerpproces erbij te betrekken maar ook de technologische onderbouwing onder designproducten. Ontwerp is dus een soort wetenschappelijke bezigheid.<\/p>\n Wetenschap van Ontwerp (Science of Design): <\/strong>De studie van ontwerp: de principes, de praktijk en de procedures (ontwerpmethodiek). Cross zegt hier: hoe ontwerpers denken en werken, het voor elkaar krijgen van adequate structuren voor het ontwerpproces, het ontwikkelen van nieuwe designmethodes, technieken en procedures inclusief de reflectie op- en toepassen van ontwerpkennis. Wetenschap van Ontwerp\u00a0wil dus onze kennis over ontwerp verbeteren door systematische en betrouwbare methodes<\/em>.<\/p>\n Donald Sch\u00f6n daagt de ‘design science’-beweging uit met\u00a0het argument dat de benadering(en) geschikt zijn voor goed geformuleerde ontwerpvraagstukken\u00a0terwijl de ontwerppraktijk te dealen heeft met rommelige, problematische situaties die impliciet zijn aan artistieke en intu\u00eftieve processen. Hij ziet de ontwerppraktijk eerder als een reflectieve praktijk. Cross constateert dat deze benadering in de 90-er jaren leidde tot het Design Thinking research. Uiteindelijk komt de aap uit de mouw, volgens Cross wordt het tijd dat de designwereld zichzelf serieus neemt: we must concentrate on the designerly ways of knowing, thinking and acting.<\/em> We moeten ons design research niet laten verzadigen met vreemde culturen zoals kunst en wetenschap, maar die kennis, die zoveel meer geschiedenis kent\u00a0naar ons toetrekken en bouwen aan ons eigen intellectuele cultuur op onze eigen voorwaardes. Vandaar al dat gezwaai met het woord ‘science’<\/span><\/p>\n Dit stuk vind ik nogal\u00a0theoretisch\/rationeel\/methodisch, en\u00a0het\u00a0lijkt me defensief en zorgelijk toe. Lijdt design aan een minderwaardigheidscomplex? Was al in 2000 niet het geval dat design al immens populair was? Daar gaat dit stuk volkomen aan voorbij. Was het ook niet rond die tijd dat\u00a0Max Bruinsma de hedendaagse kunstenaar aanraadde om wat meer van de designpraktijk af te kijken hoe je met bepaalde methodieken meer succes kan boeken? Wat niet weg neemt dat design een jonge tak van sport is, maar dan wel een hele succesvolle. Waar bovendien verschrikkelijk veel conferenties aan gewijd worden en nog veel meer boeken overgeschreven.<\/span><\/p>\n <\/p>\n Deliverable\u00a0<\/b>Positioneer je als ontwerper ten opzichte van Design Thinking.\u00a0Verzamel min. 5 argumenten over Design Thinking (uit de opgegeven bronnen) waarmee je jouw positie kunt onderbouwen. Neem 1 citaat als uitgangspunt.<\/p>\n Ga in op de mogelijke rol die Design Thinking zou kunnen spelen in je eigen onderzoek.<\/p>\n Wat de exclusieve eigenschappen en daarmee de potentie van het \u2018ontwerp denken\u2019 als academische discipline zijn onderstreepte design theoreticus Nigel Cross al in 2000, in zijn artikel \u2018Designerly Ways of Knowing\u2019 (2000). Een aantal jaar daarna, in 2008, hield Tim Brown in het Harvard Business Review een pleidooi voor de concrete toepassing van Design Thinking, als methode voor complexe vraagstukken binnen het bedrijfsleven. Browns eigen human centered designbureau IDEO\u00a0 ontwerpt specifieke methoden en tools voor Design Thinking.<\/p>\n Maar naast de omarming van Design Thinking door zowel nieuwe ontwerpbureau\u2019s als bedrijven en organisaties is er ook discussie en kritiek.\u00a0 Is Design Thinking daadwerkelijk een \u2018problem solver\u2019 en verwachten we eigelijk niet teveel van de ontwerper? vraagt design criticus Lucas Verweij zich bijvoorbeeld af. En wat betekent Design Thinking voor het ontwerperschap wanneer het designproces op deze (instrumentele) wijze wordt ingezet?<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Opdracht Verzamel per tekst 1 exemplarisch citaat \/ filmfragment van de auteur dat zijn standpunt het overtuigend vertegenwoordigt. Bevraag deze, verhoud je kritisch tot deze uitspraken. Maak een keuze voor 1 standpunt \/ citaat waartoe jij je wilt verhouden als ontwerper m.b.t. Design Thinking, denk daarbij na over de mogelijke rol daarvan\u00a0 in je eigen onderzoek. Verzamel argumenten en tegenargumenten uit de verschillende texten. Ik merk dat ik wel erg…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":873,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,9,33,35],"tags":[],"class_list":["post-854","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-actuele-posts","category-deliverables","category-grafisch-ontwerp","category-things-to-remember"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/854","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=854"}],"version-history":[{"count":35,"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/854\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1118,"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/854\/revisions\/1118"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/media\/873"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=854"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=854"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=854"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Lucas Verweij\u00a0voor\u00a0Opinion
\n<\/strong><\/h3>\n
\nHij legt uit dat doordat design gekoppeld is aan innovatieve technieken en productiemethodes er een connectie is met de groeiende economie (what’s new?) <\/span>en veel startup’s gelinked zijn dmv websites en andere interactiedesigns. Daardoor bevindt design zich in het hart van de veranderende wereld<\/em> en groeit volgens Verweij het vertrouwen in ontwerpers waar dat voorheen vooral de architecten waren die wisten hoe\u00a0de maatschappij georganiseerd was en discussie voerde hoe het leven geleefd moest worden. Hier vraag ik me af of het deze bekommernis weggenomen i<\/em>s bij de architecten, ik stel me zo voor dat een zichzelf serieus nemende architect zich nog steeds voor de taak ziet staan om het leven van de gebruikers zo aangenaam mogelijk te maken, in die zin verschillen architecten zich niet significant van ontwerpers. M.a.w. je zou misschien kunnen stellen dat er wellicht meer beroepsgroepen breder nadenken over\u00a0de wereld.\u00a0Maar wat is daar mis mee?<\/span><\/p>\n
\n<\/strong>Naar mijn beleving formuleert Verweij in zijn laatste zin zijn echte argument voor zijn zorg: niet-professionals die wereldproblemen oplossen. Daarover valt wel het een en ander te nuanceren. Als meer\u00a0beroepsgroepen\u00a0zich verantwoordelijk voelen voor wereldproblematiek verteld dat ook iets over een groeiend maatschappelijk bewustzijn, en zoals in alle beroepsgroepen heb je goede, minder goede en slechte professionals. Lijkt me sterk dat bij belangrijke onderwerpen de opdrachtgever ook niet over een nacht ijs gaat.
\nDaarnaast heeft design zich altijd bekommert over het wel en wee van de wereld, denk aan William Morris en zijn volgelingen. Design heeft zich daarnaast zich ook altijd laten gebruiken voor reclamedoeleinden en consumptie, dus met het zelfde geld kunnen we juist verheugen\u00a0dat\u00a0juist dit beroepsveld zijn potentieel inzet voor duurzaamheid, oorlogsproblematiek en hongersnood. Wat niet wegneemt dat ik me ook kan vinden in\u00a0de\u00a0denkwijze van het betoog. Het hybride karakter van de creatieve maar misschien ook wel sociale\u00a0sector in het algemeen speelt hier een rol: iedereen een kunstenaar, fotograaf,\u00a0designer (en therapeut?).<\/span><\/p>\n
\nNigel Cross voor het Design+Researchsymposium<\/h3>\n
\nOp basis hiervan\u00a0worden er feitelijk drie varianten van wetenschappelijke benaderingen van design genoemd:<\/p>\n
\nSimon, auteur van Sciences of the Artificial(?)\u00a0<\/em>ziet in de technisch-rationele benaderingen een mogelijkheid tot een gemeenschappelijke basis van intellectuele inspanningen\u00a0en communicatie tussen kunst, wetenschap en technology. Design zou een interdisciplinaire studie kunnen zijn waarin wederzijdse kennis van elkaar kunnen profiteren.\u00a0Het stuk komt tot een constatering dat ontwerpkennis is en gaat<\/em> over de kunstmatige wereld en dat\u00a0deze kan bijdrage aan het cre\u00ebren en onderhouden van die wereld. Sommige kennis is verbonden aan de activiteit van ontwerp: betrokken zijn en reflecterend over die activiteit. Andere kennis gaat over fabricage van de artefacten. En weer andere kennis wordt verworven dmv instructies.<\/p>\n
\n