{"id":6559,"date":"2016-12-20T06:29:31","date_gmt":"2016-12-20T05:29:31","guid":{"rendered":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/?p=6559"},"modified":"2016-12-23T02:46:52","modified_gmt":"2016-12-23T01:46:52","slug":"meet-isabella-vigier-2","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/meet-isabella-vigier-2\/","title":{"rendered":"Meet Isabelle Vigier 2"},"content":{"rendered":"

\"vigier_isabella\"<\/a><\/h4>\n

Interview Isabelle Vigier, Unsounds<\/strong><\/p>\n

Vigier vindt het\u00a0label een goed platform om\u00a0verschillende disciplines te verbinden. Na vijftien jaar actief met de uitstraling van het label\u00a0Unsounds\u00a0<\/span>en de individuele producten bezig te zijn geweest, ziet ze nu\u00a0het belang om meer kunst vormen te verbinden. Dat probeert ze vooral te doen met andere gereedschappen dan een\u00a0CD met een boekje erbij<\/em>. Daar zit een duidelijke visie achter. Zo\u00a0heeft ze vorig jaar een boek gemaakt met de teksten van Reinaldo Laddaga. Het zijn verschillende teksten uit de literatuur, bewerkt en ingekort. Alle verhalen samen vormen\u00a0een fantastische\u00a0vertelling. Vervolgens zijn er\u00a0verschillende\u00a0componisten gevraagd om erop te reageren met een stuk en Vigier maakte er illustraties bij. Zo hoopt ze mensen die niet zo bekend zijn met moeilijk in het gehoor liggende muziek toch te interesseren. Ik zou zeggen intrigeren.<\/p>\n

Haar realisme en de helderheid waarmee ze het communiceert is\u00a0krachtig en scherp: Avant-gardemuziek\u00a0zal nooit een groot publiek bereiken, daarvoor is het avant-garde.\u00a0Maar er is wel ruimte voor meer exposure. Zo zoekt ze naar\u00a0verbindingen met andere disciplines die in het zelfde schuitje zitten, om te sparren zodat er iets interessants ontstaat: experimenteren, vergelijken of contrasten opzoeken. Avant-garde wordt ‘van binnen’ gemaakt, dat is een eigenschap waar rekening mee gehouden moet houden. Alsof ze met nadruk wil zeggen, niemand is hier zielig en het onderzoek dat we doen is\u00a0van het allergrootste belang. Ze zegt dat op dit niveau het er niet om gaat een groter publiek te bereiken, dat is voor educatie of moet op het podium plaatsvinden. Wij geven het zo eerlijk mogelijk vorm, zo scherp en krachtig als het maar kan. Een soort chirurgie.
\nMassamedia is dood (inert), maar levendige scenes zitten overal!!<\/p>\n

Avant-garde wordt ook vaak achteraf begrepen. Het label is er ook om een work of memory<\/em> te maken. Een recording maken is een belangrijk moment van een musicus, dan ben je bezig met de opbouw van een carri\u00e8re. Maar geschiedenis is ook belangrijk, om op terug te kijken. Dus moet je ook archiveren. Ze verwijst nu naar fantastische componisten zoals Robert Ashley en\u00a0\u00c9liane Radigue, wiens werk nu erkend worden en een inspiratie is voor jongere generaties.
\nVoor de identiteit van Unsounds gelden de eigenschappen sophisticated, conceptueel en elegantie. Dit is zoals ze ondanks de\u00a0diversiteit van de musici haar label ziet, dat zijn de eigenschappen van\u00a0de muziek en daar heeft ze de typografie en de metallic kleuren die tot het pallet horen\u00a0op uitgezocht. Ik vroeg of ze dacht dat het onwetende publiek de muziek ook zo ervaart, want die horen vooral herrie, of ruis. Maar die precieze eigenschappen, dat is dus juist\u00a0wat ze wil communiceren: zo zit het en niet anders!<\/p>\n

Ze heeft het\u00a0ook over een actieve<\/em> manier van samenwerken waarbij het beeld, tekst en muziek allemaal op het zelfde niveau<\/em> functioneren. Dat laatste is belangrijk omdat de avant-gardescene erg gesloten is en musici maar moeilijk te overtuigen zijn\u00a0van het belang van identiteit, ontwerp of visualiteit. Ontwerpers weten niets van muziek\u00a0<\/em>zeggen ze, maar ze hebben niet door dat ze zelf potdicht zitten. Zij ziet zichzelf als een onderdeel van een ensemble, waarbij het werkt als een soort economie\u00a0waarbij je een goede groep om je heen moet hebben om werken van niveau te halen, zoals dat geldt voor iedere organisatie<\/em>. En dat bewust te krijgen is en blijft\u00a0heel pittig, maar dat is werk wat er gedaan moet worden. Het gaat niet om de frustratie.<\/p>\n

Hoe langer ik naar haar ontwerpen kijk, en het tot me door laat dringen wat ze bedoeld des te beter begint het tot me door te dringen, z\u00f3 ziet zij die muziek. Het is haast een metafoor: het moet de scherpte en de elegantie hebben van een mes. Het grappige is dat het op haar lijkt: krachtige heldere zinnen, zachte stem.<\/p>\n

 <\/p>\n