{"id":3573,"date":"2016-06-29T09:20:12","date_gmt":"2016-06-29T08:20:12","guid":{"rendered":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/?p=3573"},"modified":"2017-01-01T22:37:39","modified_gmt":"2017-01-01T21:37:39","slug":"maze-festival","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/studiozenz.nl\/master\/maze-festival\/","title":{"rendered":"MAZE-festival"},"content":{"rendered":"

\"mazefestival_logo\"<\/a><\/p>\n

Maze<\/em>, een organisatie bestaande uit\u00a0verschillende musici zoals o.a. Anne la Berge en Yannis Kyriakides maar ook vormgeefster Isabella Vigier, organiseren regelmatig festivals waarbij visualiteit en muziek of noise elkaar omarmen. Afgelopen mei zag en hoorde ik in Splendor adembenemende werken\u00a0van o.a. mediakunstenaar Justin Bennett met zijn\u00a0Blueprint for MAZE<\/em>, uitgevoerd door Koninklijke Conservatoriumstudenten, Yael Levy met Ink,\u00a0<\/em>en\u00a0\u00a0Yannis Kyriakides met\u00a0Oneirocriticon for MAZE. (<\/em>Er was veel meer te horen maar voor deze post\u00a0zoom ik even in op de werken die gebruik maakte van bijzondere visuele middelen.)<\/p>\n

De werken van Bennett en de vloeistofdia’s kun je herleiden naar inmiddels een traditie in het maken van visuele partituren: je maakt een aantal afspraken met je ensemble, een soort ijkpunten, en met je instrument volg je min of meer een aantal lijnen of figuren in de afbeelding. Veel hangt af van de professionaliteit en improvisatievermogen van de musici.\u00a0Oneirocriticon\u00a0for MAZE<\/em><\/em> van Kyriakides sprong er wat dat betreft uit. Het publiek zat tijdens dit stuk kriskras door elkaar in de grote zaal van Splendor, met de musici tussen het publiek verspreid. De partituren werden van een laptop afgelezen die oplichtten in de voor de rest donkere zaal, zodat het publiek die ook goed konden zien. Op de laptops verschenen woorden \u2013 voor iedere musicus andere \u2013 en een daarmee corresponderende notenschrift \u00e8n instructies voor de musicus. Het resultaat was wonderschoon.<\/p>\n

 <\/p>\n