Aanwezigen: Deanna Herst, Rob Zoeteweij en Gerard Jan van Leeuwen.<\/p>\n
De bespreking vond ik erg plezierig en er werden een aantal opmerkelijke uitspraken\u00a0gedaan. Deanna vroeg of ik geen voorbeelden kon vinden waar MKM en grafisch ontwerp elkaar ontmoeten. Ik denk daarbij aan de vriendin van Joost Rekveld: grafisch ontwerper en werkt volgens Menno veel met muziek. Ook verwees Deanna naar de films van Stanley Kubrick. Daar heb ik wel iets gevonden:\u00a0Wendy (Walter) Carlos. Ze is een Amerikaanse componiste en muzikante, vooral bekend bekend vanwege haar pionierswerk op het gebied van elektronische muziek en synthesizers en de soundtrack van A Clockwork Orange<\/em>\u00a0(1972)\u00a0en haar bijdrage aan de Shining<\/em>1<\/sup>. In het kader wat we van film kunnen leren als het gaat om gebruik te maken van avantgardemuziek en experiment, zou dit een goed voorbeeld kunnen zijn hoe\u00a0elektronische muziek, dat toen nog in de kinderschoenen stond zijn publiek vond. Carlos was bevriend met\u00a0Robert Moog, en een van zijn eerste klanten, waarmee ze ook een van de\u00a0eerste was die gebruik maakte van een Moog-synthesizer. Ze bewerkte barok en andere klassieke muziek dat daardoor een specifiek geluid en sfeer meekreeg, en met A Clockwork Orange<\/em> en the Shining<\/em> vond het (uiteindelijk) zijn weg naar een\u00a0mainstream publiek \u2013 alhoewel A Clockwork Orange<\/em> het aanvankelijk wegens gewelddadigheid en de daarmee gepaarde censuur, moest doen met een cultstatus. Al eerder had haar LP\u00a0Switched-On Bach, <\/i>de titel\u00a0<\/i>verwijzend naar de muziek van <\/span>Johann Sebastian Bac<\/span>h,<\/span>\u00a0een groot publiek weten te krijgen en won ze er drie Grammy Awards mee. Daarbij mag dan wel aangetekend worden dat ikzelf dit soort elektronische muziek zouden wegzetten als kitch of muzak ondanks het feit ze een\u00a0natuurkunde- en musicologieopleiding\u00a0volgde en\u00a0een mastersgraad in musicologie behaalde, maar dat ook iets met mijn opvoeding te maken hebben.<\/p>\n
\nGerard Jan vond mijn artikel Show me your Music, <\/em>2015 vooral goed te lezen vanaf het moment dat er voorbeelden worden aangedragen, zo ongeveer vanaf waar grafische toepassingen aanboort worden. Vanaf dat punt, zegt hij, werd hij helemaal meegenomen naar het einde van het artikel dat eindigde met de oproep: ‘Collega\u2019s en toekomstige ontwerpers! let\u2019s rock!’ <\/em>Sommige dingen bleek hij overheen gelezen te hebben. Bij mijn studiegenoot Rob Zoeteweij werkte het precies andersom: vanaf het begin tot aan de introductie over grafische toepassingen vond hij goed te volgen maar daarna ‘raakte hij de draad kwij<\/em>t’. Wanneer je in aanmerking neemt dat Gerard Jan grafisch ontwerper is en Rob programmeur lijkt me dat makkelijk te verklaren. De canon die er onder grafisch ontwerpers gevoerd wordt is een plek waar Gerard Jan zich een vis in het water voelt terwijl Rob er niet bekend mee is en het stuk is geschreven voor mijn vakgenoten: grafisch ontwerpers.
\nToch kan het een idee zijn\u00a0om daar meer rekening mee te houden gezien mijn doel om een groter publiek te\u00a0bereiken, dus heb ik het beeld\u00a0van Beekes\u00a0\u2018Troilus and Cressida\u2019 als contrastbeeld bij\u00a0dat van Total Design geplaatst zodat niet-ontwerpers de ruimte tussen de twee beelden intu\u00eftief\u00a0invullen kunnen.
\nDaarnaast was Rob niet bekend met het begrip Noise en had hij behoefte aan uitleg. Bleek trouwens nog lastig uit te leggen. We vergeleken Noise met hacking<\/em>: het doen van ingrepen in dat wat maatschappelijk geaccepteerd is. Vaak als commentaar, maar soms ook als reflectie?<\/p>\n
\nHaar versie van de Negende Symfonie<\/i> van Beethoven werd door David Bowie in 1973 gebruikt als openingsthema in zijn film Ziggy Stardust & the Spiders from Mars<\/i>. Enkele stukjes muziek uit de jaren zeventig zijn gebruikt in jingles van Radio Noordzee, \u00e9\u00e9n van de vele zeezenders uit die tijd. In Amerika zijn door de loop der jaren talloze reclames door haar van muziek voorzien.<\/p>\n